Keywords
incitement
persuasion
effect
How to Cite
Abstract
The study is devoted to the issue of sui generis incitement and aiding in Polish criminal law. On the basis of the currently applicable Polish Criminal Code, we can distinguish four crimes in which the description of the perpetrator’s behavior coincides in essence with the functional features characterizing the non-causative forms of criminal cooperation specified in Article 18 § 2-3 of the Polish Criminal Code (k.k.). However, types of prohibited acts specified in Articles 151, 152 § 2, 204, and 208 k.k. do not constitute classic incitement or aiding because the behavior of a person whom the perpetrator induces (persuades) or whom he or she assists (facilitates) is not a crime, which is a prerequisite for criminal liability under general rules. The main research problem analyzed in this study is the characterization of the sui generis incitement and aiding in relation to the characteristics of the non-causative forms of criminal cooperation specified in Article 18 § 2-3 k.k. It should be noted that the legislator in the specific part of the Polish Criminal Code uses synonymous expressions in relation to the concepts that appear in Article 18 § 2-3 k.k., i.e. „inducing” and „facilitating”, which causes discrepancies in interpretation. The doctrine of criminal law has not developed a uniform position on this issue, which indicates the need for a collective analysis of the characteristics of prohibited acts constituting sui generis incitement and aiding. Within this field of research, it will be possible to draw conclusions regarding a different approach to the elements of the crime described by the verb in the case of some acts constituting sui generis incitement and aiding, which in turn would allow to avoid discrepancies in interpretation.
References
Bielski M., w: Kodeks karny. Część szczególna, Tom II. Komentarz do art. 117-211a, red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2017.
Budyn-Kulik M., Odpowiednie dać rzeczy słowo, czyli o konieczności precyzyjnego formułowania poglądów w prawie karnym na przykładnie podżegania i pomocnictwa do typów stanowiących sui generis podżeganie i pomocnictwo, „Teka Komisji Prawniczej PAN Oddział w Lublinie” 2018, t. XI, nr 1.
Budyn-Kulik M., w: Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, red. M. Mozgawa, LEX/ el. 2022.
Budyn-Kulik M., w: Kodeks Karny. Komentarz, red. M. Mozgawa, Warszawa 2019.
Burdziak K., Kierowanie wykonaniem samobójstwa i polecenie jego wykonania w polskim prawie karnym, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 2014, z. 4.
Cieślak M., w: System prawa karnego, t. IV: O przestępstwach w szczególności, część I, red. I. Andrejew, L. Kubicki, J. Waszczyński, Wrocław–Warszawa–Kraków– Gdańsk–Łódź 1985.
Daszkiewicz K., Przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu. Rozdział XIX Kodeksu karnego. Komentarz, Warszawa 2000.
Demenko A., Przestępstwa popełniane przez wypowiedź, Warszawa 2021.
Filar M., Berent M., w: Kodeks karny. Komentarz, red. M. Filar, Warszawa 2016.
Giezek J., w: Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, red. J. Giezek, Warszawa 2021.
Grudecki M., Wybrane prawnokarne aspekty prób samobójczych, nakłaniania do samobójstwa oraz pomocy w samobójstwie, „Wojskowy Przegląd Prawniczy” 2019, nr 2.
Gutekunst W., w: Prawo karne. Część szczególna, red. O. Chybiński, W. Gutekunst, W. Świda, Wrocław 1980.
Hypś S., w: Kodeks Karny. Komentarz, red. A. Grześkowiak, K. Wiak, Warszawa 2019.
Jodłowski J., Szwarczyk M., w: Kodeks karny. Komentarz, red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2017.
Kania-Chramęga A., Warunki legalności przerwania ciąży (problemy prawnokarne i społeczne), „Acta Iuridica Lebusana” 2020, vol. 17.
Kardas P., Teoretyczne podstawy odpowiedzialności karnej za przestępne współdziałanie, Kraków 2001.
Kardas P., w: Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Część I. Komentarz do art. 1-52, red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2016.
Kmąk K., Nakłanianie lub udzielanie pomocy do przerwania ciąży z naruszeniem przepisów ustawy, „Prokuratura i Prawo” 2018, nr 2.
Kokot R., Z problematyki karalnego doprowadzenia do samobójstwa - uwagi na tle ustawowych znamion art. 151 k.k., cz. II, „Nowa Kodyfikacja Prawa Karnego” 2015, nr 36.
Konarska-Wrzosek V., w: A. Lach, J. Lachowski, T. Oczkowski, I. Zgoliński, A. Ziółkowska, V. Konarska-Wrzosek, Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2020.
Konarska-Wrzosek V., w: Kodeks karny. Komentarz, red. V. Konarska-Wrzosek, Warszawa 2016.
Kosonoga-Zygmunt J., Namowa i udzielenie pomocy do samobójstwa (art. 151 k.k.), „Prokuratura i Prawo” 2015, nr 11.
Kowalewska-Łukuć M., Prostytucja i czerpanie z niej korzyści majątkowych – analiza prawnoporównawcza, Warszawa 2017.
Krajewski R., Prawnokarna ochrona człowieka przed targnięciem się na własne życie, „Palestra” 2018, nr 4.
Królikowski M., w: Kodeks Karny. Część szczególna. Tom I. Komentarz art. 117-221, red. M. Królikowski, R. Zawłocki, Warszawa 2017.
Lachowski J., w: Kodeks karny. Komentarz, red. V. Konarska-Wrzosek, Warszawa 2020.
Lipiński K., w: Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, red. J. Giezek, Warszawa 2021.
Marek A., Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2007.
Marek A., w: Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2010.
Michalski B., w: Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz do artykułów 117-221, t. I, red. A. Wąsek, R. Zawłocki, Warszawa 2010.
Mozgawa M., w: Kodeks Karny. Komentarz, red. M. Mozgawa, Warszawa 2019.
Niedźwiedź A., Czy akt samobójczy jest świadomym i dobrowolnym aktem woli suicydenta? Rozważania nad prawnokarnymi aspektami odpowiedzialności za przestępstwo stypizowane w art. 151 k.k., „Prawo i Więź” 2021, nr 38.
Peiper L., Komentarz do kodeksu karnego : prawa o wykroczeniach przepisów wprowadzających obie te ustawy oraz do rozporządzenia prezydenta R. P. o niektórych przestępstwach przeciw bezpieczeństwu państwa z dnia 24 października 1934 roku (Dz. U. Nr. 94, poz. 851) : z uwzględnieniem ustawy karnej skarbowej, ordynacji podatkowej, kodeksu karnego wojskowego, ustaw dodatkowych orzecznictwa Sądu Najwyższego, Kraków 1936.
Siwik Z., w: Kodeks karny. Komentarz, red. M. Filar, Warszawa 2016.
Siwik Z., w: Kodeks karny. Komentarz, red. O. Górniok, Warszawa 2006.
Szeroczyńska M., Eutanazja i wspomagane samobójstwo na świecie. Studium prawnoporównawcze, Kraków 2004.
Szwarczyk M., w: Kodeks karny. Komentarz, red. T. Bojarski, Warszawa 2016.
Śliwiński S., Polskie prawo karne materialne. Część ogólna, Warszawa 1946.
Tarapata S., Zakrzewski P., Charakter skutku polegającego na targnięciu się człowieka na własne życie stanowiącego znamię typów czynu zabronionego z art. 151, 190a § 3, art. 207 § 3 oraz art. 352 § 3 k.k., w: Samobójstwo, red. M. Mozgawa, Warszawa 2017.
Tyszkiewicz L., w: Kodeks karny. Komentarz, red. M. Filar, Warszawa 2016.
Tyszkiewicz L., w: Kodeks karny. Komentarz, red. O. Górniok, Warszawa 2006.
Uniwersalny słownik języka polskiego, t. II, red. S. Dubisz, Warszawa 2003.
Wala K., Piórkowska-Flieger J., 3. Odpowiedzialność karna za przestępstwa związane z eksploatacją prostytucji w kodeksie karnym z 1997 r., w: Prostytucja, red. M. Mozgawa, Warszawa 2014.
Wąsek A., Prawnokarna problematyka samobójstwa, Warszawa 1982.
Wiak K., w: Kodeks Karny. Komentarz, red. A. Grześkowiak, K. Wiak, Warszawa 2019.
Zakrzewski P., Przesłanki przypisania odpowiedzialności karnej za śmierć człowieka w przypadku doprowadzenia go do targnięcia się na własne życie, „Acta Iuris Stetinensis” 2021, nr 3, vol. 35.
Zoll A., w: Kodeks karny. Część szczególna, Tom II. Komentarz do art. 117-211a, red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2017.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.
Copyright (c) 2025 Cracow Institute of Criminal Law Foundation